Ηλεκτρονική Μετακόμιση

Από σήμερα μετακομίζω στο νέο ηλεκτρονικό μου σπίτι στο Typepad. Η αλήθεια είναι ότι θα μετακόμιζα πολύ νωρίτερα, αλλά μέχρι πρόσφατα έπρεπε να πληρώσεις για ένα μπλοκ στο Typepad- κάτι που δεν θα ήθελα. Οσο και να μου αρέσει το blogging δεν διατίθεμαι να πληρώσω γι'αυτό - απλά γιατί δεν θεωρώ τον εαυτό μου blogger! Γράφω όποτε έχω χρόνο και όρεξη, έτσι ποτέ δε θα πλήρωνα για ένα blog.

Η φίλη μου η Ανάστασία, όμως, που είναι μέλος του Typepad εδώ και χρόνια, μου είπε ότι τώρα υπάρχουν και δωρεάν blogs εκεί - τα microblogs. Το σκέφτηκα, λοιπόν, ζύγισα τα υπέρ και τα κατά χωρίς να με επηρεάσει κανείς - ούτε καν η "κόντρα" μεταξύ Typepad και Blogger για την οποία έχω ακούσει. Απλά βρίσκω ότι ο Blogger έχει πάρα πολλά πλην σε σημαντικούς τομείς όπως τα εργαλεία που προσφέρει για προβολή του ιστολογίου σου, το σύστημα followers, αλλά κυρίως απλά εργαλεία στην σύνθεση όπως και στην δημοσίευση ενός βίντεο από το youtube.

Ευχαριστώ πολύ τους φίλους μου που με ακολούθησαν εδώ και θέλω να πιστεύω ότι δε θα χαθούμε.

Θα με βρείτε στο TypePad

Μετά τις Γιορτές.....

Πάνε και οι γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Κάποτε τις μισούσα. Με τα πρώτα στολίδια στους δρόμους πάθαινα μια μικροκατάθλιψη. Και φυσικά δε στόλιζα ούτε θάμνο!  Χάρη στη φίλη μου την Αναστασία που κάποτε εισέβαλε στο σπίτι μου με την ένοχη συμμετοχή της μητέρας μου, εν αγνοία μου, ενώ ήμουν στη δουλειά, και στόλισε μέχρι και το μπάνιο Χριστουγεννιάτικα, άρχισα να αγαπώ τα Χριστούγεννα και να νιώθω μια κάποια ευφορία! Πολύ καλύτερη από την κατάθλιψη λόγω εορτών! Ακόμα έχω αυτά τα στολίδια!

Φέτος πέρασα τις γιορτές εκτός συνόρων και πραγματικά το χάρηκα! Γλύτωσα τα ατέλειωτα γεύματα για το σόι, τα μαγειρέματα, την κούραση...τις ατέλειωτες λίστες δώρων, τα περιττά έξοδα. Τώρα πίσω στη ρουτίνα, την καθημερινότητα και φυσικά ...εννοείται! ΔΙΑΙΤΑ!

Δίαιτα 1000 θερμίδων

ΠΡΩΙ : Ένα φλυτζάνι τσαγιού γάλα 0% ή ένα κεσέ γιαούρτι 0%

Μια φρυγανιά σικάλεως ή 1/4 φλυτζάνι κορν-φλέικς



10 π.μ.: Ένα μέτριο φρούτο εώς 150 γρ.

ΜΕΣΗΜΕΡΙ: Άπαχο κρέας ή κοτόπουλο στήθος ή ψάρι

Σαλάτα λάχανο ή μαρούλι ή ανάμικτα πράσινα λαχανικά



1 1/2 κ.γ. ελαιόλαδο για τη σαλάτα



45 γρ.ψωμί ή 3 φρυγανιές ή 1 1/2 πατάτες ψητές



ΑΠΟΓΕΥΜΑ: Ένα μέτριο φρούτο ώς 150 γρ

ΔΕΙΠΝΟ: 60 γρ.γαλοπούλα ή ένα μικρό κουτί τόνο στο νερό ή ένα αυγό βραστό και 50 γρ μυζήθρα

Σάλατα ωμή ή βραστή



1 1/2 κ.γ. ελαιόλαδο για τη σαλάτα



45 γρ.ψωμί ή 3 φρυγανιές



ΠΡΟ ΥΠΝΟΥ: Ένα φρούτο εώς 150 γρ.

Οικογενειακές Στιγμές

Είχα αρχίσει να πιστεύω πως για κάποιο ανεξήγητο λόγο, ο χειμώνας μας ξέχασε φέτος. Μέχρι τέλος Νοεμβρίου, στη Λάρνακα κυκλοφορούσαμε με σχεδόν κοντομάνικα, αντε και καμιά ζακετούλα τα βράδια. Σήμερα, από νωρίς το πρωί  ο ουρανός άλλαξε χρώμα επιτέλους και από αιώνια γαλανός έγινε γκρίζος ενώ έβρεχε για ώρα ασταμάτητα. Και τον ένιωσα τον κρύο αέρα από τη θάλασσα να ψιλοτσούζει, ήταν σαν να μου έλεγε ειρωνικά: "Σήμερα δε θα κολυμπήσεις, γλυκειά μου". ΄Ομως , σαν χειμερινή κολυμβήτρια που είμαι εδώ και σχεδόν 20 χρόνια, το χάρηκα το κολύμπι στις έρημες Φοινικούδες και κάτω από τη δυνατή βροχή.

Πίσω στο σπίτι γύρω στιε 9:00. Ο Χ κοιμόταν ακόμα γιατί σήμερα είχε βραδυνή πτήση που δυστυχώς δε ματαιώθηκε λόγω καιρού.  Τι κρίμα! Ο μικρός γκρίνιαζε γιατί έβρεχε και δε μπορούσε να βγει έξω να παίξει, του εξήγησα, όμως, πόσο ανάγκη έχουμε τη βροχή, και κάπως ηρέμησε. Παίξαμε και οι τρεις Μονόπολη χαζεύοντας τα κινούμενα σχέδια στην τηλεόραση, φτιάξαμε και lego-αεροπλάνο και γύρω στη 1:00 πήγαμε για φαγητό στης μητέρας μου και απολαύσαμε τα παραδοσιακά σπιτικά της λουκάνικα που τα ψήσαμε όλοι μαζί στο τζάκι.

Μου αρέσουν αυτές οι ήρεμες, οικογενειακές στιγμές τα Σαββατοκύριακα και τις απολαμβάνω όσο τίποτε...ανεξαρτήτως καιρού. Απόψε λέω να κάτσω στο τζάκι και να ξαναδώ σe DVD το "Sleepless in Seattle" με τον αγαπημένο μου Tom Hanks και την εκπληκτική Meg Ryan.

Βαριέμαι...

Σαν πολύ έχω τεμπελιάσει τελευταία. Βαριέμαι να σηκωθώ από τα άγρια χαράματα για να πάω στη δουλειά, βαριέμαι ακόμα και στη δουλειά,κάτι που μου συνέβαινε από σπάνια μέχρι ποτέ, βαριέμαι να μαγειρέψω - ακόμα και τα ψώνια στο supermarket τα έχω βαρεθεί γι'αυτό κι'έχω ταράξει την οικογένεια με deliveries υγιεινής διατροφής και σαλάτες. Ο μικρός μου είπε προχθές πως αρχίζει να αισθάνεται σαν προβατάκι στη βοσκή. Ο Χ δεν παραπονιέται, τουλάχιστον όχι ακόμα, γιατί λέει πως θέλει να κάνει δίαιτα. Βαριέμαι επίσης το καθημερινό πηγαινέλα στη Λευκωσία. Θεέ μου, τι βάρβαρη πόλη! Βαριέμαι να γράψω blog και ναι βαρέθηκα και την τηλεόραση που υποτιμά τη νοημοσύνη του μέσου τηλεθεατή. Μάλλον θα φταίει ο καιρός. Εύχομαι νάναι αυτή η βαρεμάρα μια μπόρα σαν τη χθεσινή και να περάσει.

Τα Κυριακάτικα

Τα λατρεύω αυτά τα Κυριακάτικα πρωινά όπου τα πάντα γίνονται σε αργή κίνηση - από το χουζούρεμα στο κρεββάτι μέχρι και την απογευματινή βόλτα για παγωτό στις Φοινικούδες. Τα μεσημέρια μαζευόμαστε συνήθως στο πατρικό μου όπου ο πατέρας μου αναλαμβάνει να μας φτιάξει την πατροπαράδοτη σούβλα ή σουβλάκια με σιεφταλιές. Το βράδυ ήσυχα στο σπίτι με λίγη tv, dvd, και πίτσα. Τώρα που ο Π είναι στο στο στρατό, γλίτωσα από τη μέχρι πρότινος γκρίνια για να καθίσει να διαβάσει! Ο μικρός είναι πιο οργανωμένος αφού κάνει τα μαθήματά του από την Παρασκευή το απόγευμα για να....παίζει αμέριμνα όλο το Σαββατοκύριακο.

Σήμερα, όμως, ξέφυγα κάπως από το καθιερωμένο Κυριακάτικο πρόγραμμα. Οι γονείς μου λείπουν για το Σαββατοκύριακο, ο Χ έχει πρωινή πτήση και πήρε και τον Α μαζί του ο οποίος ενθουσιάζεται να παίζει "συγκυβερνήτης". Να δείτε που μια μέρα πιλότο θα μου τον κάνει τον μικρό! Και αυτό είναι κάτι που, βασικά, με αγχώνει. Φτάνει και περισσεύει ένας πιλότος στην οικογένεια! Δυστυχώς, όσο και να προσπάθησα, στάθηκε αδύνατο να πείσω τον Χ να παρατήσει τα αεροπλάνα και να ανοίξει τουριστικό γραφείο. Θα έδινα κι'εγώ παραίτηση από την τράπεζα και θα βοηθούσα.

Ετσι σήμερα απολαμβάνω την παρέα με τον εαυτό μου. Ισως γιατί σπάνια συμβαίνει αυτό αφού η ζωή μου είναι μια κούρσα ενάντια στο χρόνο. Το καθημερινό πηγαινέλα στη Λευκωσία, οι απαιτήσεις της δουλειάς, οι δύσκολοι έως και παράλογοι πελάτες. Τα περισσότερα απόγευματα αναλαμβάνω ρόλο ταξιτζή και τρέχω τον Α στα ιδιαίτερα: Αγγλικά και κολύμπι μόνο γιατί είμαι πολύ εναντίον να φορτώνω το παιδί με ιδιαίτερα μετά το σχολείο. Πότε θα προλάβει να διαβάσει και να του μείνει χρόνος για να παίξει; Ομως τώρα τελευταία άρχισε να ψιλογκρινιάζει και θέλει να αρχίσει καράτε επειδή πηγαίνουν κάποιοι φίλοι του.   Προς το παρόν έμεινα στο "θα δούμε."

Αυτή τη στιγμή κάθομαι στον κήπο, απολαμβάνοντας το φραπέ μου και τη λιακάδα. Μετά τις άγριες διαθέσεις του Σεπτέμβρη, ο Οκτώβρης μας γύρισε πίσω στο καλοκαίρι με το θερμόμετρο κολλημένο στους 27-30 βαθμούς. Οπου νάναι φεύγει και ο Οκτώβρης και αν εξαιρέσω τη βραδινή δροσούλα, τίποτα ακόμη δε θυμίζει Φθινόπωρο.  

Ανεμοστρόβιλος στη Λευκωσία

Τελικά με άγριες διαθέσεις μπήκε το Φθινόπωρο. Ειλικρινά δε νομίζω ότι θα ξεχάσω ποτέ τον ανεμοστρόβιλο της Παρασκευής. Είχα φύγει από τη δουλειά γύρω στις 2:30 το μεσημέρι και αν δεν είχα μπλέξει σε μποτιλιάρισμα σίγουρα θα είχα φτάσει στη Λάρνακα πριν ο ανεμοστρόβιλος κτυπήσει τη Λευκωσία. Λίγο πριν τις 3:00 είχα περάσει τα Λατσιά και μόλις είχα μπει στον αυτοκινητόδρομο όταν , ξαφνικά, μέσα από τη βροχή και το χαλάζι, είδα ένα μαύρο σύννεφο να κινείται με ιλλιγγιώδη ταχύτητα προς τον αυτοκινητόδρομο. Σταμάτησα αμέσως και ευτυχώς βρήκα καταφύγιο πίσω από κάτι θάμνους στο διπλανό χωράφι. Εμεινα εκεί ολομόναχη και τρέμοντας από το φόβο μου κάπου 10 λεπτά. Τόσο κράτησε και ο ανεμοστρόβιλος..Το αυτοκίνητό μου δεν είχε πάθει σοβαρές ζημιές και έτσι κατάφερα να γυρίσω πίσω Λάρνακα. Ευτυχώς όλοι έλειπαν από το σπίτι και δεν με είδαν στο χάλι που ήμουν. Αφού έκανα ένα ζεστό μπάνιο έβαλα την τηλεόραση και έμεινα άναυδη με τις εικόνες της καταστροφής. Τα Λατσιά έμοιαζαν με βομβαρδισμένο τοπίο και είναι θαύμα που δεν θρηνήσαμε θύματα ανκαι κάπου 17 άτομα τραυματίστηκαν και 10 οικογένειες έμειναν άστεγες. Σίγουρα ήταν η τρομακτικότερη εμπειρία που είχα ποτέ στη ζωή μου. Και ούτε πρόκειται να ξεχάσω ποτέ πόσο μικρή και αδύναμη ένιωσα εκείνα τα 10 λεπτά μπρος στην οργή της φύσης.

Μελαγχολίες....

Ξύπνησα πρωί-πρωί σήμερα και πήγα για μπάνιο. Μου αρέσει η θάλασσα αυτή την ώρα : ήρεμη σαν λάδι με κάποια μικρά, κάτασπρα κυματάκια να στολίζουν τη γαλανή ομορφιά της. Κολύμπησα κάπου μισή ώρα και μετά απόλαυσα ηλιοθεραπεία μιας και ο ήλιος νωρίς το πρωί δεν καίει. Ετσι μετά το πρωινό μπανάκι, κάπως έφτιαξε η διάθεσή μου.

Χθες έκανα την καρδιά μου πέτρα και αποχαιρέτησα τον Π που έχει καταταγεί στην εθνική φρουρά. Και είναι μόνο δεκαεφτάμιση χρονών! Ευτυχώς δεν χρειάστηκε να του αγοράσω ρούχα γιατί θα τους τα δώσουν όλα εκεί. Το καλό είναι ότι τους επιτρέπουν τη χρήση κινητού κάποιες ώρες. Η μόνη μου παρηγοριά είναι πως σε αντίθεση με τους φίλους του περίμενε με αγωνία αυτή τη στιγμή. "Για ένα να είσαι σίγουρη" μου είπε την ώρα που τον άφηνα στο κέντρο κατάταξης "την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω". Με ξάφνιασε και με συγκίνησε αυτό που μου είπε και διαπίστωσα ότι σιγά-σιγά αρχίζει να ωριμάζει. Πριν λίγο στην παραλία τον σκεφτόμουν συνέχεια. Αραγε θα ξύπνησε στο εγερτήριο; Τα Σαββατοκύριακα κοιμόταν συνήθως μέχρι το μεσημέρι! Μου έχει λείψει ακόμη και η metal μουσική που έπαιζε στη διαπασών κουφαίνοντας τους πάντες!! Σήμερα το πρωί μπήκα στο δωμάτιο του και έβαλα τα κλάμματα. Ο υπολογιστής κλειστός και το δωμάτιο καθαρό και συγυρισμένο. Για πρώτη φορά δεν έβαλα τις φωνές για την αιώνια ακαταστασία και τις ατέλιωτες ώρες που περνούσε στο κομπιούτερ αντί να διαβάζει. Αλήθεια αναρωτιέμαι τί θα κάνω σε 2 χρόνια που θα έχει φύγει για σπουδές στην Αγγλία. Ο Α, ο μικρός μου γιος που έχει κλείσει τα 7 με έκανε και γέλασα μέσα στον πόνο μου όταν μου είπε: "Επιτέλους, δε θα με διατάζει πια κανείς!" Ξέρω , όμως, πως κατά βάθος του λείπει ο μεγάλος αδερφός.

Αυτή τη στιγμή επικρατεί πλήρης ηρεμία στο σπίτι. Ο Χ πετά και ο μικρός έχει πάει βόλτα με τη μητέρα μου η οποία θα τον κρατήσει κοντά της όλη τη μέρα. Ευκαιρία να ασχοληθώ λίγο με τον κήπο, που κάπως τον έχω αμελήσει τώρα τελευταία και μετά φραπεδάκι και ρελάξ στην πισίνα.

Καλό Σαββατοκύριακο!

Η Τέλεια Εκπληξη

Καλά με το που μπήκα πριν λίγο στο ιστολόγιό μου έπαθα την πλάκα μου! Στην αρχή σκέφτηκα πως μάλλον ήταν κάποιο ανεξήγητο ηλεκτρονικό λάθος! Ομως όχι ! Ηταν το δικό μου ιστολόγιο! Μετά κατάλαβα πως η καλή μου φίλη Αναστασία κράτησε την υπόσχεσή της και μου άλλαξε ριζικά την εμφάνιση του ηλεκτρονικού μου σπιτιού! Και την ευχαριστώ από καρδιάς! Ομολογώ πως εγώ δεν τα καταφέρνω καθόλου στο σχεδιασμό ιστοσελίδων και οι έτοιμες επιλογές εδώ δεν μου άρεσαν καθόλου.

Η αλήθεια είναι πως έχει πάρα πολύ καιρό να γράψω κάτι. Κάπου 2 μήνες. Δεν είναι από τεμπελιά, από έλλειψη χρόνου ή από αδιαφορία για τους λίγους αλλά εκλεκτούς φίλους. Ημουνα κάπως... σε μια περίεργη ψυχολογική κατάσταση και ειλικρινά δεν είχα όρεξη για τίποτα. Μετά την αποφοίτηση του μεγάλου μου γιου - που τελικά δεν τα πήγε και άσχημα - έρχεται ο στρατός. Τον άλλο μήνα θα καταταγεί στην Εθνική Φρουρά για να υπηρετήσει την πατρίδα. Από την μια είμαι περήφανη από την άλλη όμως θα είναι πάντα το μωρό μου! Για ποτέ μεγάλωσε! Είδηση δεν πήρα! Σίγουρα θα μου λείψει και με βλέπω να του πηγαίνω τα αγαπημένα του Μακντόλατς στο στρατόπεδο με την πρώτη ευκαιρία - κι'ας γκρίνιαζα μια ζωή για τις αηδίες που τρώει όταν βγαίνει έξω με τους φίλους του.

Με τον Χ άλλοτε τα πάμε καλά κι'άλλοτε χάλια. Ακόμα δεν λέει να αφήσει τους αιθέρες για να κάνουμε μια δική μας δουλειά . "Αν σταματήσω να πετώ είναι σαν να μου κόβεις τα πόδια!" μου είχε πει κάποτε ...ή μήπως τα φτερά; Ετσι έπαψα να επιμένω!

Αυτά προς το παρόν. Και να ευχηθώ σε όλους ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΑΚΑΙΡΙ!